1. مقدمه‌ای بر آهنرباهای آلنیکو آهنرباهای آلنیکو، که عمدتاً از آلومینیوم (Al)، نیکل (Ni)، کبالت (Co) و آهن (Fe) تشکیل شده‌اند، نوعی آهنربای دائمی هستند که به دلیل پایداری حرارتی عالی و پسماند بالای خود شناخته می‌شوند. این آهنرباها به دلیل خواص مغناطیسی منحصر به فرد خود، به طور گسترده در کاربردهای مختلف، از جمله موتورها، حسگرها، بلندگوها و قطعات هوافضا، مورد استفاده قرار گرفته‌اند. با این حال، آهنرباهای آلنیکو همچنین ویژگی‌های خاصی مانند وادارندگی کم را نشان می‌دهند که آنها را در شرایط خاص مستعد مغناطیس‌زدایی می‌کند. درک مفاهیم مغناطیس‌زدایی برگشت‌پذیر و برگشت‌ناپذیر، و همچنین قدرت میدان مغناطیس‌زدایی بحرانی، برای بهینه‌سازی عملکرد و قابلیت اطمینان دستگاه‌های مبتنی بر آلنیکو بسیار مهم است.

۱. مقدمه‌ای بر نفوذپذیری مغناطیسی نفوذپذیری مغناطیسی (μ) یک ویژگی اساسی مواد مغناطیسی است که توانایی آنها در پشتیبانی از تشکیل میدان مغناطیسی در درون خود را کمّی می‌کند. این ویژگی به صورت نسبت چگالی شار مغناطیسی (B) به شدت میدان مغناطیسی (H) تعریف می‌شود (μ = B/H). نفوذپذیری یک ماده تعیین می‌کند که چقدر می‌تواند به طور مؤثر مغناطیسی شود و چگونه به میدان‌های مغناطیسی خارجی پاسخ می‌دهد. در زمینه آهنرباهای دائمی، نفوذپذیری برای درک رفتار مدار مغناطیسی، ظرفیت ذخیره‌سازی انرژی و پایداری آنها در شرایط عملیاتی مختلف بسیار مهم است.

۱. مقدمه آهنرباهای آلنیکو (آلومینیوم-نیکل-کبالت) خانواده‌ای از مواد آهنربای دائمی هستند که به دلیل پایداری حرارتی عالی خود شناخته می‌شوند و آنها را برای کاربردهای دما بالا مانند هوافضا، نظامی و حسگرهای صنعتی مناسب می‌کنند. برخلاف آهنرباهای عناصر خاکی کمیاب (مانند NdFeB) یا آهنرباهای فریت، آلنیکو به دلیل ریزساختار منحصر به فرد و ضرایب دمای پایین، کمترین تخریب عملکرد مغناطیسی را در دماهای بالا نشان می‌دهد.

1. مقدمه‌ای بر آهنرباهای آلنیکو آلنیکو (آلومینیوم-نیکل-کبالت) خانواده‌ای از مواد آهنربای دائمی است که در دهه 1930 توسعه یافت و عمدتاً از آهن (Fe)، آلومینیوم (Al)، نیکل (Ni) و کبالت (Co) و مقادیر کمی مس (Cu) و تیتانیوم (Ti) تشکیل شده است. آلنیکو که به خاطر پسماند بالای (Br) و پایداری حرارتی عالی‌اش شناخته می‌شود، زمانی ماده غالب آهنربای دائمی بود، قبل از اینکه در اواخر قرن بیستم توسط آهنرباهای فریت و عناصر خاکی کمیاب از آن پیشی گرفته شود. با این حال، در کاربردهایی که نیاز به عملکرد مغناطیسی پایدار در دماهای شدید دارند، مانند هوافضا، نظامی و ابزار دقیق، همچنان ضروری است.

1. مقدمه‌ای بر AlNiCo به عنوان یک آهنربای دائمی آلیاژهای AlNiCo (آلومینیوم-نیکل-کبالت) که در دهه 1930 توسعه یافتند، از اولین آهنرباهای دائمی تجاری بودند. با وجود داشتن نیروی وادارندگی ذاتی پایین (Hcj، معمولاً کمتر از 160 کیلوآمپر بر متر) - ویژگی‌ای که به نظر می‌رسد برای یک آهنربای دائمی نامناسب است - AlNiCo در کاربردهایی که نیاز به پسماند بالا (Br)، پایداری حرارتی عالی و مقاومت در برابر خوردگی دارند، ضروری است. ترکیب منحصر به فرد خواص آن به آن اجازه می‌دهد تا در زمینه‌های خاص، مانند ابزار دقیق، حسگرها و قطعات هوافضا ، که در آن‌ها مقاومت در برابر دما و پایداری طولانی مدت بسیار مهم است، از آهنرباهای خاکی کمیاب مدرن پیشی بگیرد.

1. مقدمه‌ای بر آهنرباهای AlNiCo آهنرباهای AlNiCo (آلومینیوم-نیکل-کبالت) که در دهه 1930 توسعه یافتند، زمانی به دلیل پسماند مغناطیسی بالا (Br) و ضریب دمایی پایین خود که عملکرد پایدار در دماهای بیش از 600 درجه سانتیگراد را ممکن می‌ساخت، مواد مغناطیسی دائمی غالب بودند. با وجود اینکه آهنرباهای عناصر خاکی کمیاب (مانند NdFeB) در کاربردهای پرانرژی جایگزین آنها شده‌اند، AlNiCo به دلیل مقاومت در برابر خوردگی، پایداری حرارتی و وادارندگی پایین (Hcb) همچنان در ابزار دقیق، حسگرها و هوافضا ضروری است.
این مقاله به بررسی ریشه‌های ریزساختاری Br بالا و Hcb پایین AlNiCo، نقش فرآیندهای تولید و اینکه آیا می‌توان این خواص را از طریق بهینه‌سازی فرآیند معکوس یا تنظیم کرد، می‌پردازد.

سه پارامتر مغناطیسی اصلی - پسماند مغناطیسی (Br) ، وادارندگی مغناطیسی (Hcb) و حاصلضرب انرژی حداکثر ((BH)max) - به دلیل تفاوت در فرآیندهای تولید، ریزساختارها و ترکیبات آلیاژ، به طور قابل توجهی در بین آهنرباهای AlNiCo ریخته‌گری شده جهت‌دار (ناهمسانگرد) ، AlNiCo ریخته‌گری شده غیر جهت‌دار (ایزوتروپیک) و AlNiCo تف‌جوشی شده متفاوت است. در زیر مقایسه دقیقی بر اساس داده‌های تجربی و اصول علم مواد ارائه شده است:

۱. مقدمه آهنرباهای AlNiCo (آلومینیوم-نیکل-کبالت) دسته‌ای از مواد آهنربای دائمی هستند که به دلیل پایداری دمایی استثنایی، پسماند حرارتی بالا (Br) و ضریب دمایی برگشت‌پذیر پایین مشهورند. این خواص، آنها را در کاربردهای با دقت بالا مانند حسگرهای هوافضا، ابزار دقیق خودرو و موتورهای دقیق ضروری می‌کند. با این حال، تغییرپذیری عملکرد از دسته‌ای به دسته دیگر همچنان یک چالش اساسی در تولید آهنربای AlNiCo است که منجر به خواص مغناطیسی ناهمگون، کاهش نرخ بازده و افزایش هزینه‌های تولید می‌شود.

1. مقدمه‌ای بر آهنرباهای AlNiCo آهنرباهای AlNiCo (آلومینیوم-نیکل-کبالت) دسته‌ای از مواد آهنربای دائمی هستند که به دلیل پایداری دمایی عالی، پسماند مغناطیسی بالا (Br) و ضریب دمایی برگشت‌پذیر پایین شناخته می‌شوند. آن‌ها به طور گسترده در کاربردهای با دقت بالا مانند حسگرها، موتورها، قطعات هوافضا و ابزارهای دقیق مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، به دلیل شکنندگی، سختی بالا و چقرمگی پایین ، آهنرباهای AlNiCo مستعد نقص‌های داخلی در طول تولید هستند که می‌تواند به طور قابل توجهی بر عملکرد مغناطیسی و قابلیت اطمینان آن‌ها تأثیر بگذارد.

1. مقدمه‌ای بر آهنرباهای AlNiCo آهنرباهای AlNiCo (آلومینیوم-نیکل-کبالت) نوعی ماده آهنربای دائمی هستند که عمدتاً از آلومینیوم (Al)، نیکل (Ni) و کبالت (Co) تشکیل شده‌اند و به همراه آنها مقادیر کمی مس (Cu)، تیتانیوم (Ti) و سایر عناصر برای افزایش عملکرد اضافه شده است. آنها به دلیل پسماند بالای (Br)، پایداری دمایی عالی و ضریب دمایی برگشت‌پذیر پایین شناخته شده‌اند که آنها را برای کاربردهای با دقت بالا مانند حسگرها، موتورها و قطعات هوافضا مناسب می‌کند.
با این حال، آهنرباهای AlNiCo دارای معایب ذاتی نیز هستند، از جمله استحکام مکانیکی پایین، سختی بالا و شکنندگی که به طور قابل توجهی بر قابلیت ماشینکاری آنها تأثیر می‌گذارد. این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازد که چرا آهنرباهای AlNiCo به مقادیر مجاز ماشینکاری زیاد و دقت ابعادی قابل دستیابی پس از ماشینکاری نیاز دارند.

۱. آنیل تنش‌زدایی هدف :
برای از بین بردن تنش‌های پسماند ایجاد شده در طول فرآیندهای تولیدی مانند ریخته‌گری، آهنگری، ماشینکاری یا جوشکاری، و در نتیجه بهبود پایداری ابعادی و کاهش خطر ترک خوردگی یا تغییر شکل.

آهنرباهای آلنیکو، به عنوان یکی از اولین مواد مغناطیسی دائمی توسعه یافته، مزایای منحصر به فردی در کاربردهای مغناطیسی با دمای بالا و پایداری بالا دارند. اصلاح دانه وسیله‌ای مهم برای بهبود خواص مغناطیسی آهنرباهای آلنیکو است. این مقاله تجزیه و تحلیل عمیقی از فرآیندهای اصلاح دانه آهنرباهای آلنیکو ریخته‌گری شده، از جمله عملیات شیمیایی، ارتعاش و هم زدن مکانیکی و عملیات میدان فیزیکی خارجی ارائه می‌دهد. همچنین تأثیر اصلاح دانه بر شاخص‌های کلیدی عملکرد مغناطیسی مانند وادارندگی، پسماند و حداکثر انرژی مغناطیسی حاصل را بررسی می‌کند و مشتاقانه منتظر جهت‌گیری‌های تحقیقاتی آینده در این زمینه است.